Ślady życia ludzkiego do wnętrza Estonii sięgają mezolitu, od czasu neolitu zasiedlanie tych terenów było wcześniej zjawiskiem stałym natomiast wewnątrz III-II tysiącleciu p.n.e. pojawiły się plemiona ugrofińskie, z których wyłonili się pierwsi przodkowie późniejszych Estów. Nazwa Estowie, zaświadczona wewnątrz starożytności (Tacyt), oznacza społeczność Estonii powstałą z przemieszania ludów ugrofińskich z napływającymi ludami bałtyckimi, pokrewną pierwotnym plemionom litewskim również łotewskim i – przypadkiem – germańskim ze Skandynawii.
Pod mat I tysiąclecia po Chrystusie rozpoczął się żywy postęp gospodarczy, przynajmniej Estonia znalazła się do wnętrza trudnym położeniu, pośród Słowianami wschodnimi, plemionami bałtyckimi dodatkowo Dunami i wikingami, atakującymi ją od momentu morza. W IX wieku znalazła się poniżej silnym wpływem Finlandii. Konsolidację państwa z początku uniemożliwiły niszczycielskie najazdy wikingów także książąt z Rusi Kijowskiej, oraz od czasu XII-XIII w. porządny siła niemiecki (zbrojne misje biskupów z terenu Łotwy, działania zakonu kawalerów mieczowych oraz Krzyżaków).
Prawie cała Estonia znalazła się przy władzą biskupa Ozylii, Dorpatu plus zakonu krzyżackiego. Element niemiecki zdobył przewagę w środku warstwie rycerskiej (później wśród szlachty) także do wnętrza miastach. Zapanowały układy wzorowane na istniejących w środku Niemczech (m.in. struktura lenny, rządząca warstwa panów feudalnych). Od XIII w. przestrzeń obecnej Estonii plus Łotwy, zgłębiony na wskroś Niemców, nosił nazwę "Inflanty". Administracyjnie tworzył swoistą konfederację 5 państw: zakonnego, arcybiskupstwa ryskiego także biskupstw kurlandzkiego, dorpackiego również ozylijskiego. Z powodu specyfiki niemieckiego państwa zakonnego dodatkowo wynikających z tego wewnętrznych konfliktów Estończycy nie zostali do końca zgermanizowani dodatkowo przetrwali, jak naród, do dziś, chodź wpływ kultury niemieckiej oraz skandynawskiej na Estończyków jest silny.
W latach 1236-1346 północna proporcja Estonii należała do Danii, następnie, w środku wyniku sprzedaży, znalazła się do wnętrza państwie zakonnym, inflanckiej gałęzi Krzyżaków. Po walkach do wnętrza XIV w. z arcybiskupem ryskim zakon zyskał pozycję hegemona wewnątrz Inflantach, stracił ją po przegranej wojnie Krzyżaków z Polską dodatkowo Litwą (bitwa wobec Grunwaldem 1410). Od XV w. Inflanty jeszcze z większym natężeniem interesowały państwo moskiewskie, Polskę (wraz z Litwą), Danię także Szwecję. Wywołana na wskroś cara Iwana IV Groźnego wojna inflancka (1558-1570) niezwykle osłabiła kraj.
Estonia (Inflanty) związała się z Polską oraz Litwą, wymiary jej zajęli Szwedzi również Duńczycy. 12 marca 1600 Król Polski Zygmunt III Waza ogłosił decyzję o inkorporacji Estonii do Polski. Fakt ten stał się przyczyną rozpoczęcia długotrwałych, sześćdziesięcioletnich polsko-szwedzkich konfliktów zbrojnych. W walce o Estonię zwyciężyli Szwedzi (1629 uzyskali wymiary Polski), oraz 1645 zjednoczyli całą Estonię przy swym panowaniem. W XVI-XVII w. wewnątrz Estonii ustaliła się różnorodna system wyznaniowa (katolicyzm, wyznania protestanckie, prawosławie) plus uporządkowanie społeczna zapewniająca najwięcej przywilejów ludności niemieckiej (baronowie). Reformy dokonane wewnątrz czasie rządów szwedzkich zniosły wielką cecha feudalną dodatkowo zmniejszyły związek także obciążenie chłopów. Zaczęła się wstrząsnąć narodowa intencjonalność estońska.
W wyniku wojny północnej (1700-1721) Estonia przeszła wobec władanie Rosji. Car Piotr I Wielki zniósł reformy szwedzkie, zagwarantował przywileje niemieckiej części ludności – nastąpiło znaczne zmiana na gorsze sytuacji chłopów, zaostrzenie sprzeczności społecznych także narodowościowych, co na niespiesznie zagwarantowało Rosji pełną wierność niemieckiej części ludności.
W 1816 imperator Aleksander I zniósł do wnętrza Estonii poddaństwo chłopów. od czasu lat 30. XIX w. zaczęło się rozpakować nowoczesne rolnictwo, od tego czasu przemysł. Procesy te wiązały się z szybką emancypacją narodową Estończyków, których obszar kulturowy (jakkolwiek wiele czerpała z kultury niemieckiej) rozwijała się niezależnie, społem z tworzeniem się nowoczesnego narodu estońskiego. Walka z przewagą elementu niemieckiego skłoniła Estończyków do ostrożnego poparcia (od lat 80.) antyniemieckiej polityki rosyjskiej w środku Estonii również zdecydowanego oporu wobec nacisków rusyfikacyjnych. Estończycy żwawo zaczęli przytłumiać różne działy gospodarki.
24 lutego 1918 Estonia ogłosiła niezawisłość – rozpoczęła się wojna estońsko-bolszewicka 1918-1920. W 1919 udana kontrofensywa wojsk estońskich poniżej dowództwem Johana Laidonera wyparła bolszewików z terytorium Estonii. 2 lutego 1920 Rosja radziecka uznała estońską suwerenność wewnątrz traktacie do wnętrza Tartu.
Estonia została anektowana na wskroś ZSRR w środku czerwcu 1940. Powstała Estońska SRR. W 1991 r. Estonia społem z innymi republikami ZSRR odzyskały niepodległość. Obecnie Estonia trzeba do Unii Europejskiej plus NATO.